Dyrektywa EPBD - założenia

EPBD to dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej, dotycząca sprawności/charakterystyki energetycznej budynków, tj. zużycia przez nie energii na ogrzewanie oraz klimatyzację.
W dużym skrócie, kraje Unii zobowiązane zostały do wprowadzenia przepisów prawnych i administracyjnych, których efektem ma być ujednolicenie standardów sprawności energetycznej w budownictwie.
Główne cele EPBD to znaczne ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i zużycia energii w sektorze budowlanym UE do 2030 r. oraz uczynienie go neutralnym klimatycznie do 2050 r.

Postulaty i cele rewizji dyrektywy

Zgodnie z przyjętym właśnie tekstem projektu zmian, wszystkie nowe budynki powinny być zeroemisyjne od 2028 r., natomiast nowe budynki zajmowane, eksploatowane lub będące własnością władz publicznych od 2026 r.

Wszystkie nowe budynki powinny być wyposażone w technologie słoneczne od 2028 r., o ile jest to technicznie odpowiednie i ekonomicznie wykonalne. Od roku 2032 dotyczyć to będzie budynków mieszkalnych poddanych gruntownej renowacji.

Budynki mieszkalne będą musiały osiągnąć co najmniej klasę energetyczną E od 2030 r., a klasę D od 2033 r. Budynki niemieszkalne i publiczne musiałyby osiągnąć te same klasy odpowiednio od 2027 i 2030 r.

Zmiany obejmują także zakaz stosowania systemów ogrzewania opartych na paliwach kopalnych od 2035 r. Stosowanie paliw kopalnych w systemach grzewczych w nowych budynkach oraz budynkach poddawanych generalnej renowacji, gruntownej renowacji lub renowacji systemu grzewczego nie będzie dozwolone.

Wyłączenia z nowych zasad

Jak każde zmiany - i te podlegać mają pewnym wyłączeniom. Państwa członkowskie mogą wyłączyć z proponowanych zmian zabytki oraz publiczne mieszkania socjalne, w których remonty prowadziłyby do podwyżek czynszu niemożliwych do zrekompensowania oszczędnościami na rachunkach za energię.

Posłowie chcą także, aby państwa członkowskie mogły dostosować nowe cele w ograniczonej części budynków objętych wymogami - w zależności od ekonomicznej i technicznej wykonalności renowacji oraz dostępności wykwalifikowanej siły roboczej.

Instrumenty wsparcia w walce z ubóstwem energetycznym

Aby przyspieszyć wdrażanie postulowanych zmian, krajowe plany renowacji powinny wprowadzać narzędzia takie jak bezpłatne punkty informacyjne i neutralne pod względem kosztów programy renowacji. Głębokie remonty powinny być preferowane i wspierane finansowo, zwłaszcza w przypadku budynków o najgorszych parametrach, a gospodarstwom domowym znajdującym się w trudnej sytuacji należy udostępnić ukierunkowane dotacje i subsydia.

Instytucjonalne etapy wprowadzania rewizji

Projekt ustawy zostanie wkrótce poddany pod głosowanie przez całą Izbę podczas sesji plenarnej w dniach 13-16 marca br. i stanie się stanowiskiem negocjacyjnym Parlamentu Europejskiego. Posłowie rozpoczną następnie negocjacje z Radą, aby uzgodnić ostateczny kształt ustawy.

Opinia środowiska producentów materiałów i technologii budowlanych

Wokół prac Komisji PE toczy się debata, w której głos zabrało Stowarzyszenie “Fala Renowacji” zrzeszające m.in. środowisko producentów materiałów i technologii budowlanych.  Reprezentacja złożona z kilkunastu przedsiębiorstw prowadzących działalność m.in. w Polsce wysyła jasny sygnał - w ślad za instrumentami służącymi złagodzeniu kosztów społecznych rosnących cen energii, należy uruchomić narzędzia służące celom długoterminowym. Sygnatariusze apelu podkreślają, że dzięki nowym narzędziom możliwe będzie zmniejszenie ciężaru kryzysu i wydobycie z niego ludzi oraz nadanie gospodarce nowego impulsu i stworzenie tysięcy miejsc pracy. Drogą ku temu ma być poważne potraktowanie standardów efektywności energetycznej budynków, m.in. tych dotyczących renowacji budynków.

Opracowano na podstawie: UE, Parlament Europejski, Fala Renowacji