Pellet to nic innego jak paliwo z biomasy, produkowane pod wysokim ciśnieniem, w odpowiedniej wysokiej temperaturze i odpowiedniej wilgotności. Pellet jest zazwyczaj pochodzenia drzewnego, ale często z różnymi dodatkami. W sprzedaży pojawiają się także pellety np. z łusek słonecznika, ze słomy i z roślin energetycznych. Wytwarza się go praktycznie z każdej biomasy, która nadaje się do celów grzewczych. Dzięki temu osiąga dobrą kaloryczność - na poziomie 18-20 MJ/kg. Kupując pellet warto zwrócić uwagę na jego jakość, a do tego konieczna jest znajomość odpowiednich oznaczeń regulowanych przez normę EN ISO 17225-2.

Certyfikaty jakości pelletu

Na początku warto poznać jakie są certyfikaty pelletu. Można się spotkać z dwoma: ENplus i DINplus. Czym one się różnią?

Organizacja European Pellet Council (EPC) zarządza systemem certyfikacji ENplus. W ramach certyfikatu wyróżnia się trzy oznaczenia ENplus A1, A2 i B. Oznaczają one nic innego jak klasy pelletu. W Polsce odpowiedzialna za udzielanie wsparcia i informacji dla wszystkich ubiegających się o uzyskanie certyfikatu w systemie ENplus jest Polska Rada Pelletu. Organizacja służy również informacjami i pomocą klientowi końcowemu. 

DINplus natomiast to certyfikat wydawany przez DIN CERTCO, który w 2002 r. stworzył mechanizm potwierdzający najwyższą jakość pelletu. Certyfikat ten otrzymuje jedynie pellet klasy A1. 

Fałszowanie certyfikatów

Poniżej zamieszczono logo certyfikatu ENplus i DINplus. Warto zaznajomić się z ich wyglądem, aby nie paść ofiarą fałszerstwa. Trzeba pamiętać też o tym, że logo występują zawsze z numerem. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy zgłosić się do sprzedawcy lub producenta w celu uzyskania wyjaśnień. Jeśli będą z tym problemy, dobrze jest skontaktować się z Polską Radą Pelletu, która zaoferuje pomoc. 

DIN CERTCO prowadzi czarną listę, na której widnieją nazwy firm zamieszanych w fałszowanie certyfikatu DINplus. Jeśli problem dotyczy DINplus, to najlepiej udać się właśnie tam. Podobną listę fałszerzy posiada certyfikat ENplus.

• Zobacz również: Termomodernizacja domu – kiedy i jak najlepiej ją wykonać?

Klasy pelletu

Wyróżnia się trzy klasy jakości pelletu:

Klasa A1 - przyznawana pelletowi najwyższej jakości. Paliwo to przeznaczone jest do stosowania w kotłach i piecach ogrzewających gospodarstwa domowe. Spalanie pelletu A1 charakteryzuje się niską ilością azotu, powstającego popiołu oraz wysokimi parametrami spalania. W tej klasie do produkcji pelletu wykorzystuje się drewno okrągłe oraz niezanieczyszczone chemicznie odpady przemysłu przetwarzającego drewno.

Klasa A2 - przyznawana jest pelletowi, który stosuje się w dużych instalacjach. Wyróżnia się go z uwagi na większą ilość powstającego popiołu i azotu. Wytwarzać go można z całych drzew bez gałęzi, drewna okrągłego, niezanieczyszczonych chemicznie odpadów z przemysłu drzewnego i odpadów z tartaków.

Klasa B - pellet w tej klasie może być wytwarzany z nieprzetworzonego chemicznie drewna użytkowego. Warunkiem jest, że surowiec nie zawiera metali ciężkich i związków chlorowcoorganicznych w ilościach większych od tych występujących pierwotnie w materiale. Pellet klasy B produkuje się z zanieczyszczonych chemicznie odpadów przemysłu drzewnego oraz z niezanieczyszczonego chemicznie drewna poużytkowego. Używa się drewna z lasów, plantacji i z pozostałych surowców drzewnych z lasu.

Obróbka chemiczna - co jest dozwolone przy produkcji pelletu?

Warto zaznaczyć, że drzewo, które było poddane działaniu impregnatów przeciwko owadom nie jest klasyfikowane jako poddanie obróbce chemicznej. Z tej racji można je wykorzystywać do produkcji pelletu w każdej klasie. Wszystkie parametry chemiczne surowca muszą być jednak w normie.

Dozwolony jest także nieznaczny poziom kleju, smaru i innych dodatków używanych do produkcji pelletu. Wykorzystuje się je, aby pellet posiadał swoją walcowatą formę i nie rozpadał się podczas pakowania, magazynowania i transportu. Wówczas wszystkie parametry chemiczne pelletu muszą znajdować się w dozwolonych granicach. 

Źródło: Polska Rada Pelletu.