Specjalistyczne cienkowarstwowe tynki zacierane na gładko stosowane do elewacji budynków potrafią zapewnić ciekawy efekt dekoracyjny przy jednoczesnym zapewnieniu oszczędności wynikających m.in. z nakładów pracy i kosztów przygotowania m kw. elewacji. Stanowią one alternatywę dla zastosowania płyt w technologii elewacji.

Marta Wysocka, Product & Specification Manager w firmie Dryvit Systems USA (Europe) sp. z o.o., która jest producentem systemów ociepleń i materiałów elewacyjnych wyjaśnia, jak właściwie przygotować podłoże pod tynki dekoracyjne.

Równe podłoże

Przygotowanie podłoża wymaga precyzji i staranności. Instytut Techniki Budowlanej, a także Stowarzyszenie na Rzecz Systemów Ociepleń podają dopuszczalne odchyłki mówiące o minimalnych nierównościach, jakie są akceptowalne. Odchylenia powierzchni podłoża (ściany) od płaszczyzny mierzone łatą o długości 2 m z dokładnością do 1 mm nie mogą być większe niż –4 mm i +2 mm. Ekspertka wskazuje, że gdy nierówności są większe wykonawcy mają możliwość ich zniwelowania np. za pomocą zaprawy klejowej, zaprawy tynkarskiej wyrównawczej czy zastosowania materiału izolacyjnego o odpowiedniej grubości.

Odpowiednia izolacja cieplna

W bezspoinowych systemach ociepleń elewacji, zawierających tynki cienkowarstwowe, zaleca stosować izolację termiczną wysokiej jakości. Już same płyty mają swoje tolerancje dotyczące takich wymiarów, jak grubość, długość, szerokość, płaskość i prostokątność. Istotna jest też klasa stabilności wymiarowej w określonych temperaturach, ponieważ podczas prac elewacyjnych powierzchnia styropianu może się nagrzewać.
Zdaniem Marty Wysokiej, dzięki temu zapobiegniemy powstawaniu mostków termicznych.

Co istotne, im lepiej jest przygotowane podłoże, tym nierówności na tynku są mniejsze. W tynku o maksymalnej frakcji uziarnienia 0,6 mm, nakładanym w jednej warstwie, nierówności ściany będą widoczne. Dlatego należy je zminimalizować na etapie przygotowania wcześniejszych warstw – czyli na etapie przyklejania płyt materiału termoizolacyjnego (wełny lub styropianu) i warstwy zbrojonej.

Warstwa zbrojna

Przy wbudowywaniu warstwy zbrojonej tj. kleju z siatką pod tynki cienkowarstwowe o bardzo drobnym uziarnieniu rekomenduje się ponowne przeszpachlowanie cienkiej warstwy uprzednio już wykonanej warstwy kleju w celu dodatkowego wygładzenia podłoża. Siatka zbrojąca powinna być zatopiona w kleju, tak aby nie był widoczny jej kolor ani wzór (oczka). Całkowita ilość kleju nie może przekroczyć grubości maksymalnej, czyli 5 mm. Przed nakładaniem kolejnych warstw kleju należy usunąć wszystkie większe, miejscowe nierówności. Po szlifowaniu często konieczne jest zastosowanie gruntu wzmacniającego, który zwiąże powstały pył i poprawi przyczepność międzywarstwową. Warto szczególnie zwrócić uwagę na miejsca, w których ryzyko pojawienia się nierówności staje się większe. Konieczne jest także przeszlifowanie powierzchni termoizolacji przed osadzeniem profili, tak aby jego powierzchnia licowała się z powierzchnią płyt termoizolacyjnych.

Dopuszczalne odchylenia powierzchni tynku

Warto zwrócić uwagę na dopuszczalne odchylenia w systemów ETICS.

Jak przeprowadzić aplikację tynku

Aby ułatwić przeprowadzenie aplikacji tynku drobnoziarnistego, rekomenduje się podział powierzchni ściany na mniejsze fragmenty, np. za pomocą boniowania, poprzez zastosowanie specjalnych profili, taśm czy pasków. Ograniczenie pola aplikacji tynku ułatwi pracę wykonawcy i zminimalizuje ryzyko powstania zgrzewów w miejscu łączenia tynku. 

Cienkowarstwowe wyprawy tynkarskie zacierane na gładko pozwalają uzyskać wiele atrakcyjnych wykończeń elewacji, m.in. efekt kamienia, betonu, cegły, a nawet drewna. Odpowiednie przygotowanie podłoża w dużej mierze decyduje o ich estetyce i trwałości. 

Źródła: Dryvit Systems USA (Europe) sp. z o.o.