Bez wątpienia niższe rachunki za energię to jeden z podstawowych benefitów fachowo przeprowadzonej modernizacji budynku - zarówno w części dotyczącej skutecznej izolacji, jak i w części dotyczącej inwestycji w efektywny system grzewczy i źródło ciepła. Jak zatem zmienia się zapotrzebowanie na energię zależnie od standardu energetycznego budynku? Przyjrzyjmy się bliżej temu zagadnieniu.

Zależność skutecznie przeprowadzonej izolacji termicznej budynku do ilości energii cieplnej potrzebnej do jego ogrzania jest bezsprzeczna. I tak - szacuje się, że domy starszego typu, bez izolacji termicznej, mogą mieć roczne zapotrzebowanie na energię użytkową na cele ogrzewania nawet powyżej 200 kWh/(m² ∙ rok). Zapotrzebowanie na tę energię spada wraz z poziomem modernizacji budynku.

Jak zmienia się to zapotrzebowanie zależnie od standardu energetycznego budynku?

• w dobrze zmodernizowanym termicznie budynku zmniejsza się ono ponad dwukrotnie – do poziomu poniżej 80 kWh/(m² ∙ rok)
• w budynkach niskoenergetycznych jest już czterokrotnie niższe i wynosi około 50 kWh/(m² ∙ rok)
• w budynkach „ultra-niskoenergetycznych” wielkość zapotrzebowania to zaledwie 25-40 kWh/(m² ∙ rok)
• w tzw. budynkach pasywnych roczne normy zapotrzebowania na energię użytkową sięgają maksymalnie 15 kWh/(m² ∙ rok)

Aby zobrazować na jakie koszty ogrzewania budynków muszą przygotować się ich użytkownicy w zależności od posiadanego standardu energetycznego budynku i stosowanego systemu grzewczego i źródła ciepła skorzystaliśmy z kalkulatora kosztów ogrzewania budynku dostępnego na stronie Porozumienia Branżowego Na Rzecz Efektywności Energetycznej POBE.

Koszty ogrzewania a standard energetyczny budynku i rodzaj systemu grzewczego

Jak wynika z przedstawionych wyliczeń - koszty zaopatrzenia budynku mieszkalnego w ciepło są różne w zależności od typu zastosowanego urządzenia grzewczego, jego sprawności i efektywności, a także od cen nośników energii. Niezmiernie istotny jest też standard energetyczny budynku (zapotrzebowania na energię użytkową). Wyliczenia przeprowadzono dla standardu określonego jako dobry: EU = 80 kWh/(m2 ∙ rok).

Wydatki na ogrzewanie przy użytkowaniu urządzeń na paliwa kopalne są coraz wyższe.
Trend ten prawdopodobnie będzie się utrzymywał z uwagi na uwarunkowania geopolityczne. Jak można zaobserwować, choćby po tendencji zmierzającej do ograniczania wspierania tego typu rozwiązań w programach pomocowych i dotacjach wspierających wymianę instalacji grzewczych i źródeł ciepła, należy spodziewać się odchodzenia od urządzeń zasilanych paliwami kopalnymi.

Z przedstawionych obliczeń wynika, że optymalnymi rozwiązaniami - biorąc pod uwagę koszty eksploatacji - są pompy ciepła (typu powietrze/woda oraz typu solanka/woda). Najefektywniejsze energetycznie rozwiązanie stanowi połączenie pompy ciepła z instalacją ogrzewania podłogowego. Wraz z pełną modernizacją izolacyjności termicznej przegród budynku będzie najlepszym możliwym wyborem. Przed decyzją o wymianie całego systemu grzewczego warto jednak przeanalizować koszty remontu. Wymiana grzejników na ogrzewanie podłogowe i remont “do samych murów” może stanowić duży koszt. W takim wypadku warto wziąć pod uwagę pompy ciepła, które mogą dobrze współpracować również z grzejnikami, jak np. pompy na propan.

Źródło: PORT PC, POBE