Dla wyrobów budowlanych istnieje 7 podstawowych klas – A1, A2, B, C, D, E oraz F – określają one w jakim stopniu materiał przyczyni się do rozwoju ognia, czyli czy i jak szybko się zapali, a także ile energii (ciepła) przy tym wydzieli. Najbezpieczniejsza klasa to A1, F natomiast oznacza materiały najszybciej rozprzestrzeniające ogień. Dodatkowo stworzono klasy uzupełniające - emisji dymu „s” oraz możliwości tworzenia płonących kropel i cząstek „d”. Ich symbol towarzyszy podstawowemu oznaczeniu euroklasy. Dla posadzek klasy oznaczane są jako A1_fl, A2 _fl, B _fl, C _fl, D _fl, E _fl oraz F _fl. Jak to rozumieć? Produkty badane są w pomieszczeniu w skali rzeczywistej (RCT – Room Corner Test). Opis wyników zawiera odniesienie do konkretnych zjawisk zachodzących podczas pożaru. W związku z tym, aby nieco ułatwić odbiór poszczególnych opisów, przyjmijmy następujące objaśnienia, odnoszące się do źródeł ognia:

• rozgorzenie – gwałtowne, wybuchowe rozprzestrzenianie się ognia, któremu towarzyszy skokowy wzrost temperatury,
• źródło ognia o mocy cieplnej 300 kW – odpowiada płonącemu fotelowi,
• źródło ognia o mocy cieplnej 100 kW – odpowiada płonącemu koszowi na śmieci wypełnionemu papierami.

Klasy podstawowe Klasa A1 – materiał niepalny, nie przyczyni się do rozwoju pożaru (nawet w przypadku rozwiniętego pożaru tj. 800^oC), brak rozgorzenia. Klasa A2 – materiał prawie niepalny, brak rozgorzenia, w warunkach rozwiniętego pożaru może wydzielać niewielkie ilości ciepła. Klasa B – bardzo ograniczony udział w pożarze, brak rozgorzenia. Klasa C – ograniczony, ale zauważalny udział w pożarze, rozgorzenie nastąpi nie wcześniej niż po 10 minutach przy źródle ognia o mocy 300 kW (dla 100 kW nie występuje). Klasa D – istotny udział w pożarze, rozgorzenie nastąpi nie wcześniej niż po 2 minutach przy źródle ognia o mocy 100 kW. Klasa E – bardzo duży udział w pożarze, rozgorzenie nastąpi przed upływem 2 minut przy źródle ognia o mocy 100 kW. Klasa F – bardzo duży udział w pożarze, nie spełnia kryteriów dla klasy E. Nowe Rozporządzenie delegowane o klasach reakcji na ogień wyklucza użycie klasy F dla materiału niebadanego. Należy wówczas zadeklarować „właściwość użytkowa nieokreślona”. Emisja dymu Klasy emisji dymu wprowadzono, gdyż to właśnie on powoduje śmierć aż 2/3 ofiar pożarów. Wskaźnik „s” określa ilość i szybkość wytwarzania dymu. Oznaczenia te muszą towarzyszyć materiałom o euroklasie od A2 do D. Klasa A1 nie wytwarza bowiem dymu w ogóle, natomiast E i F - z racji skali udziału w pożarze - bardzo dużo. Przyjęto zatem oznaczenia:

• klasa s1 – prawie bez dymu,
• klasa s2 – średnia emisja dymu,
• klasa s3 – intensywna emisja dymu.

Płonące krople Płonące krople i cząstki mogą generować dodatkowe ryzyko oparzeń oraz rozprzestrzeniania się ognia. Oznaczenia z symbolem „d” dotyczą materiałów klas od A2 do E. Klasa A1, nie paląc się, nie będzie wytwarzać żadnych płonących cząstek. Poszczególne symbole oznaczają:

• klasa d0 – brak płonących kropel lub cząstek,
• klasa d1 – nie występują płonące krople ani cząstki palące się dłużej niż 10 s (występują cząstki podobne do iskier z płonącego drewna),
• klasa d2 – wiele płonących kropel lub cząstek – ryzyko poparzeń skóry oraz rozprzestrzeniania się pożaru.

Euroklasa a Warunki Techniczne Stosowanym w normach symbolom odpowiadają określenia dotyczące palności zawarte w obowiązujących Warunkach Technicznych (oznaczenia zawarte w tabeli nie dotyczą posadzek w tym wykładzin podłogowych).

Oznaczenie w Warunkach Technicznych	Euroklasa	Klasa emisji dymu	Klasa tworzenia płonących kropel lub cząstek
Niepalne	A1 A2	- dowolna	- d0
Palne – niezapalne	A2 B	dowolna dowolna	d1,d2 dowolna
Palne – trudno zapalne	C D	dowolna s1	dowolna dowolna
Palne – łatwo zapalne	D E F	s2,s3 - -	dowolna brak lub d2 -
Niekapiące	A1 od A2 do D	- dowolna	- d0
Samogasnące	co najmniej E
Intensywnie dymiące	od A2 do D E, F	s3 -	dowolna -

Opracowano na podstawie: Builder, MIWO, Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.